Νιτρικά στο Νερό : Νομοθετημένα όρια, Επικινδυνότητα και Τρόποι Αντιμετώπισης

nitrika-edafos

Πρόσφατα έγιναν κάποιες αναφορές στα νιτρικά άλατα όσον αφορά την περιεκτικότητα τους στο πόσιμο νερό, τα διαφορετικά νομοθετημένα όρια που ορίζονται στην Ελλάδα σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και ορισμένες χώρες της Ευρώπης και την επικινδυνότητα τους. Για αυτό τον λόγο, θελήσαμε σαν Real Water να σας ενημερώσουμε όσο πιο περιεκτικά γίνεται για :

  • το τι είναι τα νιτρικά,
  • πως μολύνουν το πόσιμο νερό,
  • ποια είναι τελικά τα σωστά νομοθετημένα όρια ανά τον κόσμο,
  • ποιοι είναι οι κίνδυνοι έκθεσης του ανθρώπινου οργανισμού σε πόσιμο νερό με υψηλές τιμές νιτρικών
  • όπως επίσης και για κάποιους βασικούς τρόπους αντιμετώπισης, με τους οποίους μπορούμε να μειώσουμε σε πολύ καλά επίπεδα τα νιτρικά άλατα στο σπίτι μας

Τι είναι τα νιτρικά άλατα;

Το άζωτο (N2) είναι το πιο κοινό αέριο στην ατμόσφαιρά μας (70%) και μετατρέπεται σε διαφορετικές μορφές, επειδή τα έμβια όντα δεν μπορούν να το χρησιμοποιήσουν στην αέρια μορφή του. Το άζωτο είναι ένα απαραίτητο θρεπτικό συστατικό για τα φυτά και τα ζώα, καθώς αποτελεί δομικό στοιχείο για τις πρωτεΐνες και τα αμινοξέα. Οι μορφές που είναι κοινές στο περιβάλλον περιλαμβάνουν το νιτρικό άλας (ΝΟ3), το νιτρώδες (ΝΟ2) και την αμμωνία (ΝΗ3). Συνήθως μετράμε τα νιτρικά όταν ελέγχουμε την ποιότητα του νερού επειδή είναι η πιο σταθερή μορφή αζώτου στα υδρόβια συστήματα. Τα νιτρικά συναντώνται στη φύση σε μη μολυσμένα ρέματα και λίμνες λόγω της συνεχιζόμενης διαδικασίας ανάπτυξης και αποσύνθεσης και σε εισροές από επίγειες λεκάνες απορροής.

Γενικά, το μη μολυσμένο νερό έχει συγκέντρωση νιτρικού-αζώτου μικρότερη από ένα χιλιοστόγραμμο ανά λίτρο (mg/l NO3-N). Ρύποι όπως λύματα, λιπάσματα ή κοπριά περιέχουν υψηλά επίπεδα νιτρικών. Αν και τα φυτά χρειάζονται νιτρικά για να αναπτυχθούν, όταν υπάρχει περίσσεια νιτρικών στο έδαφος, συσσωρεύονται σε υπόγεια ύδατα ή σε άλλα υδατικά συστήματα. Τα νιτρικά μπορούν να εισέλθουν σε ρέματα και λίμνες, από χωράφια ή περιοχές όπου έχουν ρίξει λιπάσματα, από εκκενώσεις σηπτικών συστημάτων ή λόγω απορροών κοπριάς. Σύμφωνα με την Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος (EPA), τα επίπεδα νιτρικών στις δημόσιες παροχές νερού πρέπει να είναι μικρότερα από 10 mg/l NO3-N (μέγιστο επίπεδο ρύπανσης), και 1 mg/l για το νιτρώδες-άζωτο στα ρυθμιζόμενα δημόσια συστήματα νερού. Κάποιες περιοχές στην άγρια ​​φύση, ωστόσο, μπορεί να ανεχθούν συγκεντρώσεις έως και 100 mg/l NO3-N. Τα νιτρικά συναντώνται επίσης στην ατμόσφαιρα από την καύση ορυκτών καυσίμων από αυτοκίνητα και σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής. Τα νιτρικά διαλυμένα στο νερό της βροχής, πέφτουν στην επιφάνεια της γης όπου εισέρχονται απευθείας σε ρέματα ή σε επιφανειακές απορροές. Οι συγκεντρώσεις νιτρικού-αζώτου στην ελαφρά βροχόπτωση κυμαίνονται από 3,0 έως 4,0 mg/l, ενώ στην έντονη βροχόπτωση είναι πιο αραιές : 0,4 έως 1,0 mg/l.

nitrika-potisma

Ποια είναι τα Νομοθετημένα Όρια Νιτρικών στο πόσιμο νερό;

Τα νιτρικά άλατα σε δημόσια ύδατα απειλούν την ανθρώπινη υγεία εάν τα επίπεδα υπερβαίνουν τα 10 mg/l σε νιτρικό-άζωτο (NO3-N) ή τα 45 mg/l σε νιτρικά (NO3). Όταν ελέγχεται το νερό δικτύου σας για νιτρικά, φροντίστε να γνωρίζετε ποια μορφή αζώτου δοκιμάστηκε στην χημική ανάλυση (NO3-N ή NO3). Ορισμένα εργαστήρια αναφέρουν τις τιμές τους σε mg/l NO3, ενώ άλλα αναφέρουν τις τιμές τους σε mg/l NO3-N (η ποσότητα του αζώτου στη μορφή νιτρικών).

Πιο συγκεκριμένα τα μέγιστα νομοθετημένα όρια σύμφωνα με τους αρμόδιους Οργανισμούς Υγείας ανά τον κόσμο είναι :

  • Νιτρικό άλας (NO3) :

Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ->  10 mg/l σε νιτρικό-άζωτο (NO3-N) ή 45 mg/l σε νιτρικά (NO3), (US EPA)

Καναδάς ->  10 mg/l σε νιτρικό-άζωτο (NO3-N) ή 45 mg/l σε νιτρικά (NO3), (Health Canada)

Ευρώπη ->  11,3 mg/l σε νιτρικό-άζωτο (NO3-N) ή 50 mg/l σε νιτρικά (NO3), (WHO Guideline)

  • Νιτρώδες άλας (NO2) :

Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ->  1 mg/l (N), (US EPA)

Καναδάς ->  1 mg/l (N), (Health Canada)

Ευρώπη ->  1 mg/l (N), (WHO Guideline)

Παρατηρούμε λοιπόν πως, όσον αφορά τα νιτρώδη το όριο στο πόσιμο νερό είναι ίδιο Αμερική, Καναδά και Ευρώπη, ενώ στα νιτρικά άλατα υπάρχει μια πολύ μικρή διαφορά και τα όρια κυμαίνονται στα 45 – 50 mg/l (NO3).

Συγκεκριμένα για την Ελλάδα, οι περισσότερες περιοχές της, εξαιρουμένων ελάχιστων, αναφέρουν τιμές νιτρικών κάτω από αυτά τα όρια (50mg/l). Ωστόσο, επειδή σε αρκετές περιοχές, οι τιμές μπορεί να είναι κάτω από αυτά τα νομοθετημένα όρια αλλά κοντά σε αυτά και επειδή σίγουρα όσο πιο κοντά στο 0 βρίσκονται τόσο πιο υγιεινό πόσιμο νερό έχουμε, ιδανικό θα ήταν να μεριμνήσουμε ο καθένας μας τοπικά στο σπίτι του για να τα μειώσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο. Παρακάτω, αναφέρουμε κάποιες λύσεις με συγκεκριμένα φίλτρα επεξεργασίας του νερού για την μείωση των νιτρικών.

Πόσο επιβλαβή είναι τα νιτρικά στο πόσιμο νερό;

Το πόσιμο νερό με υψηλά επίπεδα νιτρικών έχει συσχετιστεί με κινδύνους για την υγεία, ειδικά για βρέφη. Τα αυξημένα επίπεδα νιτρικών μειώνουν την ικανότητα των ερυθρών αιμοσφαιρίων να μεταφέρουν οξυγόνο σε όλο το σώμα. Αυτή η στέρηση οξυγόνου είναι πιο σοβαρή για τα μικρά παιδιά, τα οποία μπορούν να αναπτύξουν μια κατάσταση που ονομάζεται μεθαιμοσφαιριναιμία. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια περιέχουν μια ένωση με βάση το σίδηρο που ονομάζεται αιμοσφαιρίνη, η οποία είναι υπεύθυνη για τη μεταφορά οξυγόνου. Τα νιτρικά που καταναλώνουν τα βρέφη, μεταφέρονται στην κυκλοφορία του αίματος του παιδιού. Όταν υπάρχει νιτρώδες άλας, η αιμοσφαιρίνη μετατρέπεται σε μεθαιμοσφαιρίνη, η οποία είναι ανίκανη να μεταφέρει οξυγόνο. Ενώ οι ενήλικες έχουν ένζυμα που προστατεύουν τα νιτρικά από την επίθεση στην κυκλοφορία του αίματος τους, τα βρέφη, τα αγέννητα μωρά και οι ηλικιωμένοι δεν έχουν αυτό το μέτρο ασφαλείας. Οι ενήλικες έχουν επίσης περισσότερο σωματικό βάρος και μεγαλύτερα κυκλοφοριακά συστήματα, θέτοντάς τους σε μικρότερο κίνδυνο από τα βρέφη κάτω των έξι μηνών.

Η μεθαιμοσφαιριναιμία, επίσης γνωστή ως «σύνδρομο μπλε μωρού» είναι το πιο κοινό πρόβλημα υγείας που σχετίζεται με τα νιτρικά άλατα. Ένα παιδί με σύνδρομο μπλε μωρού θα αρχίσει να εμφανίζει μπλε ή καστανά χρώματα γύρω από τα χείλη και το στόμα, τη μύτη και στο εσωτερικό των νυχιών. Μπορεί επίσης να παρουσιάσει συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη, όπως ναυτία, εμετό και διάρροια. Εάν πιστεύετε ότι το παιδί σας πάσχει από σύνδρομο μπλε μωρού, θα πρέπει να ζητήσετε αμέσως επαγγελματική βοήθεια.

Μπορούν τα νιτρικά να επηρεάσουν τους ενήλικες;

Ενώ υπάρχουν κάποιες πληροφορίες που υπονοούν ότι τα νιτρικά και τα νιτρώδη άλατα μπορεί να συνδέονται με ασθένειες σε ενήλικες (όπως γαστρεντερικές επιπλοκές, αυξημένος καρδιακός ρυθμός, κεφαλαλγία και ναυτία) δεν υπάρχει ακόμη επιστημονική συναίνεση για αυτό. Τα νιτρικά άλατα θεωρούνται κυρίως ότι είναι επικίνδυνα για παιδιά και ηλικιωμένους. Μπορούν επίσης να επιδεινώσουν τις ιατρικές παθήσεις σε ενήλικες με χαμηλό οξύ στομάχου ή με κληρονομική έλλειψη συγκεκριμένου ενζύμου (αναγωγάση μεθεμοσφαιρίνης). Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) διαπίστωσε ότι τα νιτρικά άλατα είναι πιθανώς καρκινογόνα για τον άνθρωπο, αν και είναι απίθανο το πόσιμο νερό μόνο με νιτρικά άλατα να είναι αρκετό για να προκαλέσει καρκίνο. Τελικά, τα επιδημιολογικά δεδομένα σχετικά με τους κινδύνους της μακροχρόνιας κατανάλωσης νιτρικών παραμένουν ασαφή.

Πηγές νιτρικών στην ανθρώπινη διατροφή

Τα φρούτα και τα λαχανικά αποτελούν την κύρια πηγή κατανάλωσης νιτρικών στην ανθρώπινη διατροφή.

Συγκεκριμένα μεγάλη περιεκτικότητα σε νιτρικά έχουν : τα μαρούλια, το σπανάκι, τα παντζάρια, τα ραπανάκια, οι ράπες και το κάρδαμο.

Λαχανικά με μέση περιεκτικότητα σε νιτρικά είναι : το σέλινο, το λάχανο, τα κολοκυθάκια, τα αντίδια και το φινόκιο.

Λαχανικά με χαμηλή περιεκτικότητα σε νιτρικά είναι : η μελιτζάνα, τα φασολάκια, τα μπρόκολα, τα ραδίκια, τα μπιζέλια, τα αγγούρια, οι πατάτες, τα καρότα, οι πιπεριές, τα μανιτάρια, το πράσο, τα λαχανάκια των Βρυξελλών, το κόκκινο λάχανο, το σπαράγγι, η ντομάτα και το κρεμμύδι.

Η κατανομή των νιτρικών στα λαχανικά διαφοροποιείται ανάλογα με το τμήμα τους. Έτσι τα εξωτερικά φύλλα των φυλλωδών λαχανικών περιέχουν σημαντικά μεγαλύτερες ποσότητες νιτρικών, σε σχέση με τα υπόλοιπα φύλλα, ενώ οι μίσχοι και οι βλαστοί (κοτσάνια) περιέχουν σημαντικά μεγαλύτερες ποσότητες νιτρικών, σε σχέση με το έλασμα των φύλλων.

Άλλες πηγές νιτρικών είναι :

  • Νερό
  • Φάρμακα όπως sulfonamides, dapsone, bismuth subnitrite, lidocaine
  • Αλλαντικά με NaNO2 ως συντηρητικό (κυρίως από κρέατα)
  • Χυμοί και παρασκευάσματα από λαχανικά και φρούτα
  • Τοπικά αναισθητικά (Benzocaine, Lidocaine, Hurricaine) κ.α.

nitrika_potisma-xwrafi

Πώς αφαιρώ τα νιτρικά από το νερό;

Τα νιτρικά άλατα μπορούν να απομακρυνθούν από το νερό με αντίστροφη ώσμωση ή μέσω ρητίνης ανταλλαγής ιόντων. Τα νιτρικά άλατα είναι δύσκολο να εξαλειφθούν από το νερό. Δεν μπορούν να αφαιρεθούν από φίλτρα στερεών, φίλτρα άνθρακα ή από μεμβράνες κοίλων ινών συστημάτων υπέρ-διήθησης. Παρομοίως, ένας παραδοσιακός αποσκληρυντής νερού ανταλλαγής ιόντων δεν θα μειώσει ή απομακρύνει τα νιτρικά άλατα. Εάν θέλετε να αφαιρέσετε τα νιτρικά άλατα για ολόκληρο το σπίτι σας, η εγκατάσταση μιας δεξαμενής ρητίνης ανιόντων στο σημείο εισόδου είναι η πιο κοινή και αποτελεσματική λύση. Εάν θέλετε μόνο να απομακρύνετε τα νιτρικά άλατα από το πόσιμο νερό και το νερό που χρησιμοποιείτε για μαγειρική, συνιστάται η εγκατάσταση συστήματος αντίστροφης ώσμωσης κάτω από το νεροχύτη της κουζίνας.

Αντίστροφη Ώσμωση

Η αντίστροφη ώσμωση απομακρύνει τους ρύπους οδηγώντας το νερό υπό πίεση μέσω μιας ημι-διαπερατής μεμβράνης που καλύπτεται από μικροσκοπικούς πόρους (0,0001 micron). Αυτοί οι πόροι δρουν σαν κόσκινο, διαχωρίζοντας το καθαρό υδρογόνο και το οξυγόνο από τους ρύπους του νερού. Η μεμβράνη έχει τόσο λεπτό βαθμό μικρό-μέτρου (micron) που μπορεί να απαλλάξει το νερό από ιόντα, όπως τα νιτρικά. Το καθαρό, επεξεργασμένο νερό περνά μέσα από τη μεμβράνη και συλλέγεται σε μια δεξαμενή αποθήκευσης. Οι υπόλοιποι μολυσματικοί παράγοντες απορρίπτονται από τη μεμβράνη και ξεπλένονται  στην αποχέτευση του σπιτιού. Η αντίστροφη ώσμωση είναι μια από τις πιο ισχυρές μεθόδους φιλτραρίσματος οικιακών υδάτων και είναι σε θέση να μειώσει πάνω από το 98% των μολυσματικών υδάτων. Γενικά, η αντίστροφη ώσμωση μπορεί να απομακρύνει συγκεκριμένα το 83-92% των νιτρικών.

Η αντίστροφη ώσμωση μειώνει σημαντικά τα επίπεδα νιτρικών αλάτων που υπάρχουν στο νερό σας. Για παράδειγμα, αν η πηγή του νερού σας έχει 30 mg/l νιτρικών, ένα σύστημα αντίστροφης ώσμωσης θα μπορούσε να τα μειώσει κάπου μεταξύ 3,5-2,5 mg/l. Ωστόσο, εάν έχετε εξαιρετικά προβληματικό νερό με περίπου 100 mg/l νιτρικών αλάτων, στο νερό σας πιθανότατα θα απομείνουν περίπου 15-10 mg/l . Όσο υψηλότερη είναι η εισερχόμενη συγκέντρωση νιτρικών, τόσο λιγότερο αποτελεσματική είναι η αντίστροφη ώσμωση στο να καταστεί το νερό ασφαλές για κατανάλωση.

Κάτι σημαντικό που πρέπει να γνωρίζουμε πριν επιλέξουμε την αντίστροφη ώσμωση ως λύση στην αντιμετώπιση νιτρικών στο σπίτι μας, είναι η αντίστοιχη τιμή της αγωγιμότητας ή TDS του νερού δικτύου μας. Ο λόγος είναι διότι στην περίπτωση που το νερό δικτύου μας έχει υψηλές τιμές σε νιτρικά, αλλά η αγωγιμότητα του κυμαίνεται σε φυσιολογικά επίπεδα, αυτό που θα καταφέρουμε είναι μαζί με τα νιτρικά να μειώσουμε σε μεγάλο ποσοστό και την αγωγιμότητα του νερού κάτι που δεν είναι επιθυμητό. Ιδανικά η αγωγιμότητα του πόσιμου νερού πρέπει να κυμαίνεται στα 150-400 μS/cm. Βέβαια αυτές οι περιπτώσεις είναι σπάνιες διότι συνήθως όταν το νερό μιας περιοχής χαρακτηρίζεται από υψηλές τιμές νιτρικών, συνοδεύεται και από υψηλές τιμές αγωγιμότητας, όπου καθιστούν την αντίστροφη ώσμωση ως την ιδανική λύση για το πόσιμο νερό μας.

Αυτοί είναι και οι λόγοι για τους οποίους η χημική ανάλυση νερού του δικτύου της περιοχής μας είναι τόσο αναπόσπαστο μέρος της επιλογής ενός συστήματος φιλτραρίσματος νερού.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η αντίστροφη ώσμωση σπαταλάει μεγάλη ποσότητα νερού. Βέβαια ενώ τα παλαιότερα συστήματα αντίστροφης ώσμωσης έστελναν έως και 90% του νερού που επεξεργάζονταν στην αποχέτευση, οι εξελίξεις στην τεχνολογία και το σχεδιασμό έχουν βελτιώσει σημαντικά την απόδοση της αντίστροφης ώσμωσης. Εάν ανησυχείτε για το απορριπτόμενο νερό, προσθέστε στην έξοδο του απορριπτόμενου νερού της μεμβράνης έναν περιοριστή πίεσης (restrictor) για να ανακτήσετε τη μέγιστη ποσότητα νερού απόρριψης. Επίσης η αντίστροφη ώσμωση έχει προβλήματα σε σπίτια με χαμηλή πίεση νερού. Η πίεση εισερχόμενου νερού πρέπει να είναι αρκετά ισχυρή ώστε να προωθεί το νερό μέσω της μεμβράνης. Εάν έχετε χαμηλή πίεση νερού, επιλέξτε αντίστροφη ώσμωση με αντλία ενίσχυσης για να αυξήσετε τη μείωση των ρύπων και την απόδοση της μονάδας.

Ανταλλαγή Ιόντων

Ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους για την εξάλειψη των νιτρικών αλάτων είναι να περάσει το νερό μέσω μιας διαδικασίας ανταλλαγής ιόντων. Η ανταλλαγή ιόντων συναντάται συνήθως στα παραδοσιακά αποσκληρυντικά νερού, αλλά η μέθοδος μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την απομάκρυνση μολυσματικών ουσιών πέρα από την απομάκρυνση μεταλλικών στοιχείων σκληρότητας του νερού. Τα παραδοσιακά αποσκληρυντικά νερού χρησιμοποιούν διάλυμα άλμης για την αναγέννηση σφαιριδίων ρητίνης με ιόντα νατρίου. Όταν το σκληρό νερό ρέει μέσω της ρητίνης, τα ιόντα ασβεστίου και μαγνησίου ανταλλάσσονται με ιόντα νατρίου και το νερό που εξέρχεται από τη δεξαμενή μαλακώνει.

Η αφαίρεση νιτρικών με ανταλλαγή ιόντων λειτουργεί με την ίδια αρχή. Αντί για ιόντα νατρίου, αυτά τα συστήματα διήθησης νερού χρησιμοποιούν ιόντα χλωρίου. Όταν το μολυσμένο νερό διέρχεται από τη δεξαμενή ή το φυσίγγιο, τα σφαιρίδια ρητίνης θα συλλέξουν τα νιτρικά ιόντα και θα εκτοπίσουν τα ακίνδυνα χλωριούχα ιόντα στο νερό στη θέση τους. Αυτό είναι γνωστό ως ανταλλαγή ανιόντων επειδή τόσο το χλωρίδιο όσο και το νιτρικό άλας έχουν αρνητικό φορτίο (μετατρέποντάς τα σε ανιόντα αντί για θετικά φορτισμένα κατιόντα).

Αυτά τα φίλτρα ανταλλαγής ιόντων έχουν μετρημένη διάρκεια ζωής. Είναι σε θέση να επεξεργάζονται έναν ορισμένο όγκο νερού προτού εξαντληθούν όλα τα ιόντα χλωρίου της ρητίνης. Σε αυτή τη περίπτωση θα πρέπει να αναγεννηθούν τα ιόντα της ρητίνης. Όσο υψηλότερη είναι η συγκέντρωση νιτρικών στο νερό σας, τόσο πιο γρήγορα θα εξαντληθεί η ρητίνη. Τα επιλεκτικά συστήματα ανταλλαγής ιόντων με νιτρικά μπορούν να εγκατασταθούν ως δεξαμενές αναγέννησης γεμάτες με ρητίνη στη κεντρική παροχή του σπιτιού, παρόμοια με τους παραδοσιακούς αποσκληρυντές νερού. Έρχονται επίσης σε μορφή ανταλλακτικού φυσιγγίου, το οποίο μπορεί να επεξεργαστεί το σύνολο του νερού στο σπίτι μας ή να επεξεργάζεται επιλεκτικά το νερό που ρέει σε νεροχύτες και ψυγεία.

Αυτό που πρέπει να προσέξουμε σε αυτή τη λύση είναι ότι προκειμένου η διαδικασία ανταλλαγής ιόντων να απομακρύνει αποτελεσματικά τα νιτρικά άλατα από το νερό, η πηγή του νερού μας δεν πρέπει να έχει αυξημένα επίπεδα θειικών. Η ρητίνη ανταλλαγής ιόντων θα προσελκύσει τόσο τα νιτρικά όσο και τα θειικά, αν και θα επιλέγει κατά προτίμηση τα θειικά. Εάν υπάρχουν περισσότερα θειικά από τα νιτρικά άλατα στο νερό μας, η ρητίνη θα πάψει να είναι αποτελεσματική στη μείωση των νιτρικών. Αυτός είναι ένας άλλος λόγος για τον οποίο θα πρέπει να γνωρίζετε διεξοδικά τη σύνθεση του νερού σας με μια χημική ανάλυση από εργαστήριο. Είναι επίσης πολύ σημαντικό να εξετάσετε την τοποθέτηση της γραμμής αποστράγγισης της δεξαμενής ρητίνης. Εάν χρησιμοποιείτε ένα σύστημα πλύσης δεξαμενής, θα πρέπει περιοδικά να ξεπλένετε το σύστημα με χλωριούχο νάτριο για να αναγεννήσετε τη ρητίνη και να απομακρύνετε το διάλυμα άλμης. Αυτό το διάλυμα άλμης θα φορτωθεί με νιτρικά άλατα, οπότε βεβαιωθείτε ότι αποστραγγίζεται σε μια τοποθεσία μακριά από τη πηγή του νερού σας ή όπου οποιοδήποτε ζώο θα μπορούσε να έχει πρόσβαση σε αυτό.

Μπορεί το βράσιμο του νερού να αφαιρέσει τα νιτρικά;

Το βραστό νερό δεν απομακρύνει τα νιτρικά άλατα. Στην πραγματικότητα, το βραστό νερό θα αυξήσει τη συγκέντρωση νιτρικών στο νερό σας. Καθώς το νερό βράζει, μέρος του νερού εξατμίζεται. Καθώς το νερό μεταβαίνει περισσότερο από υγρό σε αέριο, σας μένει ένα πιο συμπυκνωμένο επίπεδο νιτρικών στο υπόλοιπο νερό.

Πηγές: caryinstitute.org, who.int, wqa.org