Επιμετάλλωση – Προσθήκη ιχνοστοιχείων στο νερό

Επιμετάλλωση – Προσθήκη ιχνοστοιχείων στο νερό

Οι βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία έχουν βασικό ρόλο στη διατήρηση ζωτικών λειτουργειών του ανθρώπινου σώματος. Η ανεπάρκεια αυτών των θρεπτικών συστατικών από τις διατροφικές μας συνήθειες, μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα στην υγεία μας και χρόνιες ασθένειες.

Η Geyser είναι από τις πρώτες κατασκευαστικές εταιρείες ανάπτυξης και εφαρμογής, καινοτόμου (με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας), συμπαγούς επιμεταλλωτή, δηλαδή τροφοδότη ιχνοστοιχείων στο νερό.

Ο επιμεταλλωτής τοποθετείται κυρίως στο σύστημα αντίστροφης όσμωσης μετά από το στάδιο της μεμβράνης. Απελευθερώνει αυτόματα χρήσιμα, για τον ανθρώπινο οργανισμό μεταλλικά άλατα και ιχνοστοιχεία, με σκοπό τον εμπλουτισμό του νερού με τα απαραίτητα στοιχεία και τη διόρθωση της γεύσης του.

Η ιδέα της προαναφερθείσας καινοτομίας μπορεί να περιγραφεί στο εξής απλό παράδειγμα. Είναι ευρέως γνωστό ότι ένα φλιτζάνι τσαγιού (όταν το προτειμάμε με ζάχαρη) δεν μπορεί να είναι εύγευστο μέχρι να ανακατέψουμε τη ζάχαρη. Χωρίς να την ανακατέψουμε στο φλιτζάνι, η ζάχαρη θα καθιζάνει στον πάτο και μόνο μία πολύ μικρή δόση του τσαγιού προς την επιφάνεια θα είναι γλυκιά. Το γλυκό αυτό μέρος είναι εκεί που έχει διαλυθεί η ζάχαρη, επειδή το διάλυμα είναι εκεί ισοροπημένο. Εάν αρχίσουμε να ανακατεύουμε το τσάι, διαταράσσουμε το σύστημα, διαλύοντας σταδιακά την υπολειπόμενη ζάχαρη που πριν είχε καθιζάνει στον πάτο του φλιτζανιού.

Αν λοιπόν υποθέσουμε ότι μέσα στο φίλτρο επιμετάλλωσης βρίσκεται ένα δοσομετρημένο υλικό που αποτελείται μόνο από χρήσιμα μεταλλικά στοιχεία και ότι αυτό το υλικό αντιστοιχεί στην ζάχαρη στο τσαϊ από το προηγούμενο παράδειγμα,τότε μπορούμε να πούμε ότι το ίδιο φαινόμενο συμβαίνει όταν το νερό εισέρχεται στον επιμεταλλωτή (τροφοδότη μεταλλικών στοιχείων). Το νερό, δηλαδή, καθώς εισέρχεται στο φίλτρο επιμετάλλωσης, διαλύει το δοσομετρημένο υλικό με τα χρήσιμα ιχνοστοιχεία μέχρι να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ της περιεκτικότητας των αντίστοιχων μικροστοιχείων μέσα στον τροφοδότη και του παραγώμενου νερού. Έτσι επιτυγχάνεται η οριακή δόση ιχνοστοιχείων που το νερό θα έπρεπε να έχει.